Πρόγραμμα της Διημερίδας 2019 ως αρχείο pdf

Κατεβάστε το!

Κάντε κλικ στο "ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ"
Αγαπητά μέλη και αγαπητοί συνάδελφοι

Με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνουμε τη διοργάνωση της 3ης Διημερίδας της ΕΠΒΕ,
η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 2 και την Κυριακή 3 Μαρτίου 2019,
στη Σχολή Μωραΐτη, Λεωφ. Καποδιστρίου 104, Νέα Ιωνία.

Επισυνάπτονται η πρόσκληση της Διημερίδας, η αίτηση συμμετοχής με εισήγηση ή εργαστήριο
και η αίτηση εγγραφής στη Διημερίδα.

Ακολουθούν ο πίνακας των ομιλητών/εισηγήσεων, ο πίνακας συντονιστών/εργαστηρίων
και το γενικό χρονοδιάγραμμα της Διημερίδας.

Με εκτίμηση,
Η Επιστημονική Επιτροπή 3ης Διημερίδας ΕΠΒΕ
Έλλη Αυγερινού, Ρουμπίνη Βασιλοπούλου, Παύλος Ζαρογιάννης, Κλεοπάτρα Τσουχνικά

Πρόσκληση
3ης Διημερίδας ΕΠΒΕ

Πρόσκληση3ηςΔιημερίδαςΕΠΒΕ.doc
File Size: 395 kb
File Type: doc
Download File
Πρόσκληση3ηςΔιημερίδαςΕΠΒΕ.pdf
File Size: 184 kb
File Type: pdf
Download File

Αίτηση συμμετοχής
με εισήγηση/εργαστήριο (έχει ολοκληρωθεί)

3ηΔιημερίδαΕΠΒΕ_αίτηση_περίληψη.doc
File Size: 390 kb
File Type: doc
Download File
3ηΔιημερίδαΕΠΒΕ_αίτηση_περίληψη.pdf
File Size: 144 kb
File Type: pdf
Download File

Αίτηση εγγραφής
3ης Διημερίδας ΕΠΒΕ

Ακολουθεί -εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής- η αίτηση εγγραφής της 3ης Διημερίδας της ΕΠΒΕ,
2-3 Μαρτίου 2019 στη Σχολή Μωραϊτη ΙΒ, (Καποδιστρίου 104 και Ελευθερίας 2, Αλσούπολη Νέας Ιωνίας).
Αίτηση_Εγγραφής_Διημ2019_final.docx
File Size: 122 kb
File Type: docx
Download File
Αίτηση_Εγγραφής_Διημ2019_final.pdf
File Size: 114 kb
File Type: pdf
Download File
Φόρμα επιλογής εργαστηρίων
Φόρμα_εργαστηρίων_ΕΠΒΕ_2019.docx
File Size: 127 kb
File Type: docx
Download File
Φόρμα_εργαστηρίων_ΕΠΒΕ_2019.pdf
File Size: 206 kb
File Type: pdf
Download File
Η Οργανωτική Επιτροπή
Μάριος Γκόλιας, Κική Μάτσικα, Μαρία Σκουλή,  Δήμητρα Σκούρτη

Εισηγήσεις
3ης Διημερίδας ΕΠΒΕ

Έλλη Αυγερινού
Πρόεδρος της ΕΠΒΕ
Χαιρετισμός - Εναρκτήρια ομιλία
«Η προσωποκεντρική ψυχοθεραπεία ως κοινωνική θεραπεία»
Ομιλητής
Εισήγηση
Γιώργος Δίπλας
«Φαινομενολογία και κοινωνική ευθύνη»
Παύλος Ζαρογιάννης
«Αποτελεί η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική μια αναγκαία και επαρκή πρόταση στην ποικίλη και διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα του σήμερα;»
Λύο Καλοβυρνάς
«Ανδρική και γυναικεία ερωτική επιθυμία: Πώς τα στερεότυπα που έχουμε ως ψυχοθεραπεύτριες βλάπτουν τους θεραπευόμενούς μας»
Κατερίνα Κονιδάρη
«Η αναπηρική ταυτότητα και πολιτισμικά ζητήματα στην συμβουλευτική ατόμων με αναπηρία»
Ιωάννα Κουστένη
«Επεκτείνοντας το μοντέλο της επιστημονικά τεκμηριωμένης ψχοθεραπείας: κοινωνική προοπτική και διαφορετικότητα»
Προσκεκλημένη ομιλήτρια
Μαρία Μαλικιώση-Λοΐζου
Κεντρική ομιλία
«Πολυπολιτισμική συμβουλευτική επάρκεια ψυχοθεραπευτών  μπροστά στις ποικίλες και διαρκώς μεταβαλλόμενες προκλήσεις του σήμερα»
Προσκεκλημένος ομιλητής
Διονύσιος Σακκάς
Κεντρική ομιλία
«Η Διαλεκτική Αλληλοεπίδραση Οικογενειακών και Κοινωνικών Σχέσεων και η Επιρροή τους στη Θεραπευτική Σχέση»
Δέσποινα Σαμιωτάκη
«Ταυτότητα: πρόσφυγας –Μύθοι και πραγματικότητες»
Ειρήνη Σεραφείμ
«Σεξουαλικές και έμφυλες ταυτότητες: Διαφορετικότητα και διακρίσεις στην σύγχρονη πραγματικότητα»
Άννα Τατσάκη
«Πώς μπορεί η σχέση να λειτουργήσει στην νέα πραγματικότητα της κοινωνικής δικτύωσης. Αβάσταχτη η μοναξιά των πολλών»
Κλεοπάτρα Τσουχνικά
«Ο ρόλος της νέας μητέρας στη σύγχρονη πραγματικότητα»
(ακολουθεί πίνακας με τα εργαστήρια της 3ης Διημερίδας)

Εργαστήρια
3ης Διημερίδας ΕΠΒΕ

Συντονιστής
Τίτλος εργαστηρίου
Κατερίνα Αλεξοπούλου
«ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ - Πώς το κοινωνικό αίσθημα οδηγεί στο Κοινωνικό Ενδιαφέρον, που αποτελεί την βάση των καλών διαπροσωπικών σχέσεων»
Ρουμπίνη Βασιλοπούλου
Βίβιαν Σαχπάζη
«Κρέοντας και Αντιγόνη»
Ρίτα Βεντούρα
Μιχάλης Καλλιφρονάς
«Τα δυσλειτουργικά πρότυπα στις σχέσεις μας»
Λύο Καλοβυρνάς
«Μητρότητα: επιλογή η επιβολή;
Ένα βιωματικό εργαστήρι για την (μη) μητρότητα»
Γεωργία Καλτσίδου
« Η εφαρμογή της Προσωποκεντρικής και Focusing-Βιωματικής προσέγγισης στην εργασία με πρόσφυγες»
Άννα Καραλή
«Η Επαναστατική ‘Παύση’ ως Θρυαλλίδα Δημιουργίας του Πολύτιμου Βιωματικού Αναστοχασμού σε Κάθε Επικοινωνία ή Σχέση»
Δημήτρης Κατσικαδέλης
Μαργαρίτα Κατσικαδέλη
Αντώνιος Γκλιόγκος
Δήμητρα Κατσικαδέλη
«Η σχέση των Ελλήνων με την Συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία»
Ιωάννα Κουστένη
Πάτρικ Ακριβός
«'Πολλαπλές’ ταυτότητες και Δια-πολιτισμικότητα»
Ντόρα Μίνου
«Η αποξένωση στα Ζευγάρια ως Αποτέλεσμα της Τρέχουσας Κρίσης:
μια Gestalt προσέγγιση»
Βασίλης Μπλίτσας
Κυριακή Κεντιγκελένη
Κυριακή  Τσιλιγκαρίδου
«Το παιχνίδι ως σταθερός και συνδετικός κρίκος του ανθρώπου σε έναν διαρκώς και ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο»
Πηνελόπη  Μωραΐτου
«Σχολικός εκφοβισμός, ταυτότητα και παιδική λογοτεχνία»
έχει ακυρωθεί
Νατάσα Παπαζαφειροπούλου
Γαβριέλλα Πραγκάστη
«Οι τεχνικές διαλογισμού mindfulness στην ψυχοθεραπεία»
Ειρήνη Σεραφείμ
«Ομοφυλόφιλος ή gay; Gay ή λεσβία; LGBT ή ΛΟΑΤ; Ένας συμπεριληπτικός τρόπος να υπάρχουμε»
Γιάννης Σιδηροκαστρίτης
«Η αποτελεσματικότητα της πρακτικής της προσωποκεντρικής προσέγγισης στην κοινωνική πολυμορφία και στις νέες προκλήσεις της εποχής μας. Η περαιτέρω εξέλιξη του ψυχοθεραπευτή και η δύναμη της αμφιβολίας, διερεύνησης και απορίας»
Έλενα-Όλγα Χρηστίδη
Νάνσυ Παπαθανασίο
«Η επιβεβαιωτική (affirmative) προσέγγιση: Σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις και καλές πρακτικές στην ψυχοθεραπεία με ΛΟΑΤΚΙ άτομα»
Σύντομα Βιογραφικά Σημειώματα

Χρονοδιάγραμμα
3ης Διημερίδας ΕΠΒΕ

(Το αναλυτικό Πρόγραμμα της Διημερίδας θα ανακοινωθεί σύντομα)
Σάββατο 2 Μαΐου 2019
Έναρξη - Χαιρετισμός Έλλη Αυγερινού
Πρόεδρος της ΕΠΒΕ
10:00 - 10:30 Τίτλος εναρκτήριας ομιλίας «Η προσωποκεντρική ψυχοθεραπεία ως κοινωνική θεραπεία»
Κεντρική Ομιλία Μαρία Μαλικιώση-Λοίζου
Ομότιμη Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Προσφώνηση: Άννα Καραλή
10:30 - 11:00 Τίτλος «Πολυπολιτισμική συμβουλευτική επάρκεια ψυχοθεραπευτών μπροστά στις ποικίλες και διαρκώς μεταβαλλόμενες προκλήσεις του σήμερα»
# Η έννοια της πολυπολιτισμικότητας εντάχθηκε στη συμβουλευτική όταν έγινε συνείδηση ότι ο κόσμος βρίσκεται σε συνεχή αλλαγή και εξέλιξη. Ραγδαίες αλλαγές όπως τα μεταναστευτικά κινήματα, η ανεργία, οι πόλεμοι, η βία, ο υπερπληθυσμός σε πολλές χώρες και η υπογονιμότητα σε άλλες, η αστυφιλία και η αστικοποίηση, καθώς και ο πολιτισμικός διαμελισμός, οδήγησαν στην ανάπτυξη νέων συνδρόμων και φαινομένων ψυχικής οδύνης και διαταραχής και έθεσαν νέες προκλήσεις για τα επαγγέλματα ψυχικής υγείας.
# Με αυτή τη νέα επίγνωση, και στο πλαίσιο της αποδοχής της διαφορετικότητας και της υποκειμενικής εμπειρίας, η συμβουλευτική ψυχολογία κλήθηκε να αναθεωρήσει τις μεθόδους, τους τρόπους κατάρτισης και τους κανόνες ηθικής και δεοντολογίας της προκειμένου να ανταποκριθεί στις διεθνείς προκλήσεις. Η συμβουλευτική και η ψυχοθεραπεία συνδέονται πλέον εκ των πραγμάτων με την κατανόηση του εκάστοτε πολιτισμικού πλαισίου, στο οποίο υπάγονται όχι μόνο το έθνος ή η θρησκεία, αλλά και το φύλο, η ηλικία, η εργασία, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η υγεία. Ζητήματα που άπτονται της πολυπολιτισμικότητας στην ψυχοθεραπεία απασχολούν έντονα τους συμβουλευτικούς ψυχολόγους της σημερινής εποχής.
# Η ανάπτυξη της πολυπολιτισμικής επάρκειας των συμβουλευτικών ψυχολόγων σε ζητήματα κατάρτισης, πολιτισμικής ευαισθητοποίησης και ενσωμάτωσης αυτής της γνώσης στην κλινική πράξη, προβάλλει επιτακτική.
Είναι μια μακρόχρονη διαδικασία η οποία όμως θα εμβαθύνει την έρευνα, θα διευρύνει την χρησιμότητα και την γενίκευση της γνώσης της συμβουλευτικής ψυχολογίας, θα προαγάγει την συνειδητοποίηση ότι η συμβουλευτική διεξάγεται σε ένα πολυπολιτισμικό πλαίσιο, και θα της επιτρέψει να χειρίζεται τις ποικίλες ψυχολογικές ανάγκες που αντιμετωπίζουν άνθρωποι διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων, βελτιώνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα της.

11:00 - 11:30 Θα ακολουθήσει συζήτηση
Θεματική ενότητα-Στρογγυλό τραπέζι
Συντονισμός: Χρυσούλα Γιαλυράκη
12:00 - 14:00 Τίτλος «Θεσμοί»
• Ομιλητές: Γιώργος Δίπλας, Παύλος Ζαρογιάννης, Δρ Ιωάννα κουστένη

1η Ομιλία Γιώργος Δίπλας
12:00 - 12:30 Τίτλος «Φαινομενολογία και κοινωνική ευθύνη»
# Ὁ Newton, ὁ Decartes καὶ ὁ Bacon προώθησαν μία συγκεκριμένη ἄποψη τοῦ «ἐπιστημονικοῦ ἀντικειμενισμοῦ» ποὺ ἀναπτύχθηκε παράλληλα μὲ τὴ «μηχανική ἐποχή». Κατέληξε στὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἀνθρώπων ὡς ἀντικειμένων.
Ἡ τάση τῆς ἀντικεινικοποίησης τῶν ἄλλων, καὶ ὕπουλα τῆς ἀπανθρωποποίησής τους, μὴν ναγνωρίζοντας ἢ ἐξευτελίζοντας τὴν ὑποκειμενική τους ἐμπειρία, ἀποτέλεσε μέρος αὐτοῦ ἐνάντια στὸ ὁποῖο ἀντιτάχθηκε ἡ θεραπεία Gestalt. Μὲ τὴν ἔμφαση στὴ φαινομενολογική ἐξερεύνηση, τὸν διάλογο καὶ τὸν βιωματικό πειραματισμό, ἡ θεραπεία Gestalt τίμησε τὴν ἀξία τῆς μοναδικῆς ὑποκειμενικῆς ἐμπειρίας, τὴν αὐθεντικότητα, τὴν ἀνάληψη προσωπικῆς εὐθύνης, τὴν ἱκανότητα καὶ τὸ δικαίωμα ἀμφισβήτησης κάθε θεσπισμένης όρθοδοξίας, καθώς καὶ τῆς ἀντίστασης πέναντι στὴν κοινωνική πίεση γιὰ ὑπακοή. Ἦταν ἕνα ἀνθρωπιστικός παράγοντας σὲ παραλληλία μὲ ὑπαρξιακές ἰδέες καὶ ἀποτέλεσε ἰσχυρή ἀντίσταση τοῦ τόμου ἀπέναντι στὶς « πάνθρωπες» τάσεις μέσα στὴν κοινωνία, ὅπως ἡ κρατική καταστολή, ἡ μαζική συμμόρφωση καὶ ἄλλοι περιορισμοί τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας. Αὐτό ὕπῆρξε μιὰ σαφής στροφή τοῦ ἕως τότε ἰσχύοντος παραδείγματος.
# Ὡστόσο, οἱ κοινωνικά κυρίαρχοι κατόρθωσαν νὰ ἐργαλειοποιήσουν τὴν ἀνάδυση τῆς ἀτομικότητας, τῆς ὑποκειμενικότητας καὶ τῆς διαφορετικότητας καὶ νὰ τὶς στρέψουν πρός τὸν ἀτομικισμό τύπου «ὅλοι ἐναντίον ὅλων», τὴν κτητικότητα, τὸν ἡδονισμό καὶ τὸν καταναλωτισμό.
# Ἡ ἀνάγκη νέας στροφῆς τοῦ παραδείγματος αὐτοῦ εἶναι σήμερα ἐπιτακτική.

2η Ομιλία Παύλος Ζαρογιάννης
12:30 - 13:00 Τίτλος «Αποτελεί η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική μια αναγκαία και επαρκή πρόταση στην ποικίλη και διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα του σήμερα;»
# Το ανθρωπιστικό παράδειγμα, το οποίο εμφανίστηκε στην θεραπευτική σκηνή κατά τις δεκαετίες του ‘40 και του ’50, και στο οποίο πρωτοστατούσε η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική, αποτελούσε μια νέα, μια άλλη πρόταση για το θεραπευτικό κατεστημένο εκείνης της εποχής που κυριαρχείτο από τις ψυχαναλυτικές και συμπεριφοριστικές σχολές αντίστοιχα.
# Τότε η προσωποκεντρική θεραπεία θεωρήθηκε μια ριζοσπαστική πρόταση· μια σιωπηλή επανάσταση.
Δικαίως. Γιατί η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική κατάφερε να απαντήσει με έναν διαφορετικό τρόπο στην πραγματικότητα της εποχής εμφάνισης της προσφέροντας ένα εναλλακτικό ανθρωπολογικό και θεραπευτικό μοντέλο.
Βέβαια η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική, όπως και κάθε θεραπευτική πρακτική, δεν ανταποκρίθηκε μόνο στις απαιτήσεις της εποχής εμφάνισης της, αλλά παράλληλα ήταν και απότοκος αυτής.
# Αν όμως ισχύει αυτή η υπόθεση, τότε είναι εύλογος και δικαιολογημένος ο ακόλουθος προβληματισμός, απο την στιγμή που η σημερινή πραγματικότητα διαφέρει κατά πολύ από τις δεκαετίες του ‘40 και του ’50 του προηγούμενου αιώνα:
# Είναι σε θέση η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική να ανταποκριθεί επαρκώς στις ποικίλες και διαρκώς μεταβαλλόμενες διαμορφώσεις του σήμερα, ήτοι στις απαρχές του 21ου αιώνα;
Επιπλέον είναι η ανθρωπιστική προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική αναγκαία στην, όπως χαρακτηρίζεται, μετα-ανθρωπιστική εποχή μας;
Τέλος, μπορεί η προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική να παραμένει σχετικά αμετάβλητη, ενώ το κοινωνικο- πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσεται έχει ήδη αλλάξει και συνεχίζει να αλλάζει ριζικά;

3η Ομιλία Δρ Ιωάννα Κουστένη
13:00 - 13:30 Τίτλος «Επεκτείνοντας το μοντέλο της επιστημονικά τεκμηριωμένης ψυχοθεραπείας: κοινωνική προοπτική & διαφορετικότητα»
# Η φιλοσοφία του κινήματος για την επιστημονική τεκμηρίωση εστιάζει στην ποιότητα, την αποτελεσματικότητα και τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας των ψυχολογικών θεραπειών. Η αναγκαιότητα αξιολόγησης της γενικευσιμότητας των ψυχοθεραπειών σε συγκεκριμένους πληθυσμούς είναι απόρροια των σύγχρονων αξιών, των κοινωνικών συνθηκών αλλά και αίτημα των ψυχοθεραπευτών/τριών, των εξυπηρετούμενων και των συστημάτων υγείας. Όταν ωστόσο οι ψυχοθεραπευτές/τριες αναμένεται να χρησιμοποιήσουν τεκμηριωμένες θεραπείες με πελάτες που ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες, προκαλούνται κλινικά διλήμματα και προβληματισμοί. Σε αυτό το σημείο υπάρχει μία ξεκάθαρη απόσταση μεταξύ της κλινικής πρακτικής και της έρευνας, από την οποία προκύπτουν
σημαντικά ερωτήματα, που η ατομοκεντρική οπτική της τεκμηριωμένης ψυχοθεραπείας δεν μπορεί να απαντήσει. Το περιβάλλον στο οποίο ζει ο θεραπευόμενος είναι ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τόσο τον θεραπευτικό σχεδιασμό, όσο και τη διαδικασία και το αποτέλεσμα της ψυχοθεραπείας. Το (κοινωνικό) πλαίσιο αποτελεί την τέταρτη ισοδύναμη διάσταση στο μοντέλο της επιστημονικά τεκμηριωμένης ψυχοθεραπείας, προσκαλώντας τους συμμετέχοντες σε μια συνδιαλλαγή υπό διαφορετικό πρίσμα.

13:30 - 14:00 Θα ακολουθήσει συζήτηση

Παράλληλα Εργαστήρια Α (Σάββατο 15:00-16:30)

Κατερίνα Αλεξοπούλου
«Κοινωνικές ταυτότητες: από το κοινωνικό αίσθημα στο κοινωνικό ενδιαφέρον - Πώς το κοινωνικό αίσθημα οδηγεί στο Κοινωνικό Ενδιαφέρον, που αποτελεί την βάση των καλών διαπροσωπικών σχέσεων»
Η απόκτηση κοινωνικής ταυτότητας, στην διάρκεια της ζωής μας, πηγάζει από την βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει. Ο άνθρωπος νιώθει ασφαλής όταν έχει τον δικό του χώρο, όταν αισθάνεται μέλος μιας ομάδας, όταν ανήκει. Αυτή η αίσθηση ότι ‘είμαι μαζί με άλλους’, ότι μοιράζομαι αξίες, βιώματα, εμπειρίες, ότι ‘έχω το δικό μου καταφύγιο και σκοπό’, ονομάζεται κοινωνικό αίσθημα. Το κοινωνικό αίσθημα χρειάζεται για να μπορεί ο άνθρωπος να θέτει στόχους και να κτίζει συνεργατικές ανθρώπινες σχέσεις, ώστε να επιβιώνει και να εξελίσσεται. Σύμφωνα με τον Adler, στην πραγματικότητα η δυστυχία του ανθρώπου έχει να κάνει με δύσκολες διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ η ευτυχία του σχετίζεται με την δημιουργία αρμονικών σχέσεων.
Στο βιωματικό αυτό εργαστήριο θα δούμε πόση σημασία έχει η ανθρώπινη κοινωνία στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου. Θα διερευνήσουμε πώς το παιδί και ο ενήλικας μπορούν να αναπτύξουν και να διευρύνουν το έμφυτο κοινωνικό τους αίσθημα, με στόχο την καλλιέργεια του <Κοινωνικού Ενδιαφέροντος>.Το Κοινωνικό Ενδιαφέρον είναι απαραίτητο για την βελτίωση των σχέσεων με τον εαυτό μας και με τους άλλους ανθρώπους στην καθημερινή μας διαδρομή και στο ταξίδι της ζωής.

Ρίτα Βεντούρα-Μιχάλης Καλλιφρονάς
«Τα δυσλειτουργικά πρότυπα στις σχέσεις μας»
Η ουσιαστική επαφή με τους κοντινούς μας ανθρώπους  και κυρίως με τους συντρόφους μας προσφέρει ένα μηχανισμό επιβίωσης και καλή ποιότητα ζωής, ενώ η αδυναμία επαφής φέρνει πολλή ένταση, ίσως και δυστυχία. Όταν μοιραζόμαστε τον πόνο μας, τότε αυτός γίνεται πιο υποφερτός. Η κοντινότητα ηρεμεί το νευρικό μας σύστημα ενώ η απομάκρυνση και η αποσύνδεση είναι αγχογόνος και φέρνει ευθραυστότητα, συχνά δε ακολουθεί και σειρά οργανικών επιπτώσεων.
Στη διάρκεια αγχογόνων περιόδων ο τρόπος αντίδρασης μας υπαγορεύεται απο τα πρότυπα και τις θεωρήσεις αντιμετώπισης με τα οποία έχουμε γαλουχηθεί απο τους “σημαντικούς μας άλλους”. Πολύ συχνά αυτά τα πρότυπα είναι δυσλειτουργικά και δεν προσφέρουν ένα διαλλακτικό τρόπο αντιμετώπισης και ένα συναινετικό χέρι επίλυσης της κρίσης στον σύντροφό μας με αποτέλεσμα η ένταση ανάμεσα μας να αυξάνεται και η αίσθηση μοναξιάς να κυριαρχεί. 
Το εργαστήριο αυτό θα επικεντρωθεί σε βιωματικές ασκήσεις που θα μας βοηθήσουν να αναγνωρίσουμε, να μελετήσουμε και να συζητήσουμε τα πιθανά αρνητικά και επαναλαμβανόμενα  πρότυπα στις σχέσεις μας.
Επίσης θα διερευνήσουμε και θα εξηγήσουμε με τη βοήθεια της νευροβιολογίας της φυσιολογία του δεσμού και τον ρόλο του στην επιβίωση μας.
 
Δημήτρης Κατσικαδέλης, Μαργαρίτα Κατσικαδέλη, Αντώνιος Γκλιόγκος, Δήμητρα Κατσικαδέλη
«Η σχέση των Ελλήνων με την Συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία»
Η ενασχόλησή μας με τη Συμβουλευτική καθώς και η εμπειρία μας, μας δημιούργησε ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που οι Ελληνίδες και οι Έλληνες  αντιμετωπίζουν τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία στις αρχές της 3ης χιλιετηρίδας ,εποχή όπου τίθενται σε επαναδιαπραγμάτευση οι Κοινωνικές Ταυτότητες , οι Αξίες και οι Θεσμοί  και όπου οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν μια νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται από την οικονομική κρίση , την μετανάστευση και την μεταμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας σε πολυπολιτισμική, πράγμα που αναγκάζει τους ανθρώπους να επαναπροσδιοριστούν .  
Επιπλέον η μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας για την προσέλευση αντρών και γυναικών και την αναζήτηση ψυχολογικής βοήθειας καθώς και η μελέτη προγενέστερων ερευνών μάς  έδειξαν ότι οι γυναίκες είναι αυτές που προσέρχονται κυρίως σε θεραπεία ή συμβουλευτική και ότι οι άνδρες είναι πιο διστακτικοί για λόγους που έχουν κυρίως σχέση με τα χαρακτηριστικά του φύλου τους και τις ιδέες που κυριαρχούν σε σχέση με τη ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική που δείχνουν ότι είναι περισσότερο γυναικοκεντρική καθώς και τη λειτουργία των αρχέτυπων παλαιών και νέων για τη σχέση του άνδρα και της γυναίκας καθώς και τη θέση του στην κοινωνία. Έτσι αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε το αποτέλεσμα μιας ποιοτικής έρευνας που πραγματοποιούμε βάσει ερωτηματολογίου σε συνθήκες  εργαστηρίου-έρευνας όπου τηρήθηκαν το θεραπευτικό πλαίσιο (χρόνος, προσέγγιση, ο σύμβουλος, ο χώρος). Δεν ζητήθηκε ούτε αμοιβή ούτε υπήρξε χορηγία. Η υπόθεση της έρευνας ήταν "Η σχέση των Ελλήνων με την Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία".
Λέξεις Κλειδιά: Φύλο, Συμβουλευτική, Ψυχοθεραπεία, Μετακίνηση, Εξωτερικοί μάρτυρες
 
Δρ. Ιωάννα Κουστένη, Πάτρικ Ακριβός
«'Πολλαπλές' ταυτότητες και Δια-πολιτισμικότητα»
H έννοια της δια-πολιτισμικότητας διαρκώς αλλάζει και επεκτείνεται σε έναν κόσμο όλο και πιο πολύπλοκο. Σήμερα πολλά από τα ερωτήματα και τις δυσκολίες που συναντά ο/η ψυχοθεραπευτής/τρια στη θεραπευτική διαδικασία έχουν σχέση με το δια-πολιτισμικό στοιχείο και τις πολλαπλές (κοινωνικές) ταυτότητες του/της ίδιου/ίδιας και των συμμετεχόντων. Η διαρκής εκπαίδευση και προσωπική ανάπτυξη του/της θεραπευτή/τριας είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα σημαντικά εργαλεία για να διατηρήσει μια ευελιξία και κατανόηση για την πολύπλοκη συν-ύπαρξη των ταυτοτήτων κάθε πελάτη και να έχει τη δυνατότητα να συμπορευτεί μαζί του/της. Σε αυτό το εργαστήριο θα εξερευνήσουμε την έννοια της δια-πολιτισμικότητας και τη διαθεματικότητα των κοινωνικών ταυτοτήτων. Πρόσκληση του εργαστηρίου είναι οι συμμετέχοντες να έρθουν σε επαφή με τις δικές τους ταυτότητες, να τις αναγνωρίσουν, να συναντήσουν τις προκαταλήψεις τους και να δοκιμάσουν να μοιραστούν αυτή την εμπειρία, «μεγαλώνοντας» με αυτό τον τρόπο σαν Πρόσωπα και σαν Επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας.
 
Βασίλης Μπλίτσας, Κυριακή Κεντιγκελένη, Κυριακή Τσιλιγκαρίδου
«Το παιχνίδι ως σταθερός και συνδετικός κρίκος του ανθρώπου σε έναν διαρκώς και ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο»
Το διαρκώς και με σημαντικά ραγδαίο ρυθμό, μεταβαλλόμενο περιβάλλον, βιώνεται συχνά ως απειλή και γεννά την τάση για έλεγχο και κατ’ επέκταση για κατακερματισμό του ανθρώπου. Μέσα από αυτήν την τάση, απειλείται η σημασία και η φύση του ελεύθερου παιχνιδιού από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του ανθρώπου. Το ελεύθερο παιχνίδι άλλωστε μην έχοντας στόχο και σκοπό, δίνει στο παιδί άπειρες δυνατότητες για ανάπτυξη και διαφοροποίηση μέσα στην πραγματικότητα την οποία βιώνει κάθε στιγμή.
Στη φιλοσοφία και τη φύση αυτού του ελεύθερου παιχνιδιού στηρίζεται και η Προσωποκεντρική Play Therapy, που αποτελεί μια ολιστική προσέγγιση, όπου σύμβουλος και παιδί-πελάτης, συναντιούνται μέσω του παιχνιδιού, με τρόπο όπου το παιδί καταφέρνει να διαπραγματευτεί τη ζωή του, τις σχέσεις του και να ωριμάσει ταιριαστά και σύμφωνα με τις ανάγκες του. Η Virginia Axline βασίστηκε στη θεωρία θεραπείας του Carl Rogers για τις αναγκαίες και επαρκείς θεραπευτικές συνθήκες, δηλαδή την ενσυναίσθηση, την αυθεντικότητα και την άνευ όρων αποδοχή.
Το παιχνίδι ως αναγκαία και βασική σταθερά του παιδιού και του ανθρώπου γενικότερα, μέσα στον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο, θα αποτελέσει και το βασικό εργαλείο αυτού του εργαστηρίου. Θα χρησιμοποιηθούν παιχνίδια και υλικά, που χρησιμοποιούνται στην μη κατευθυντική παιγνιοθεραπεία κατά την Virginia Axline. Με αυτό τον τρόπο θα έχει την δυνατότητα ο καθένας να διερευνήσει βιωματικά τη σχέση του, αφενός με το παιχνίδι, αλλά και το ρόλο του παιχνιδιού στη σχέση του με την πραγματικότητά του στο εδώ και τώρα.
 
Δρ. Πηνελόπη Μωραΐτου
«Σχολικός εκφοβισμός, ταυτότητα και παιδική λογοτεχνία»
Η σχολική τάξη αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας μας και για το παιδί το κορυφαίο πεδίο αναζήτησης ταυτότητας, αλλά και μια «αρένα» καθημερινού αγώνα για επαφή, επικοινωνία και αποδοχή. Κορυφαίο φαινόμενο τις τελευταίες δεκαετίες στο χώρο της σχολικής κοινότητας ο εκφοβισμός. Ποιος ο ρόλος της παιδικής λογοτεχνίας σε όλα αυτά; Πως μπορεί το παιδί να ταυτιστεί με έναν ήρωα και να παλέψει; Το εργαστήρι αυτό θα αναζητήσει απαντήσεις μέσα από ένα study case ενός παιδικού βιβλίου.

Νάνσυ Παπαθανασίου, Έλενα-Όλγα Χρηστίδη
«Η επιβεβαιωτική (affirmative) προσέγγιση:
Σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις και καλές πρακτικές στην ψυχοθεραπεία με ΛΟΑΤΚΙ άτομα»
Στόχοι του προτεινόμενου εργαστηρίου είναι να αποσαφηνίσουμε τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα για τα ζητήματα του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου, να παρουσιάσουμε τις καλές και συμπεριληπτικές πρακτικές στη συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία και να διερευνήσουμε τις καλά εδραιωμένες προσωπικές μας κατασκευές και αναπαραστάσεις που μας βοηθούν ή μας δυσκολεύουν στη συνάντησή μας με ΛΟΑΤΚΙ άτομα.
Θα έρθουμε σε επαφή με τις πρακτικές και τη σημασία της "επιβεβαιωτικής" (affirmative) θεραπευτικής προσέγγισης σε ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας και θα αναστοχαστούμε με βιωματικό τρόπο τους φραγμούς, αλλά και τα εργαλεία κάθε θεραπευτή/τριας στο καθρέφτισμα του αυθεντικού και πλήρους βιώματος κάθε θεραπευόμενου ατόμου.
  • Διαφοροποιούνται οι ομόφυλες σχέσεις από τις ετερόφυλες;
  • Υπάρχει λόγος να διαφοροποιούμε τους gay από τους straight θεραπευόμενους σε κάποιο κομμάτι της θεραπευτικής διαδικασίας;
  • Πώς αναγνωρίζει ένα άτομο ότι είναι τρανς, σε ποια ηλικία και πώς μπορούμε εμείς να το στηρίξουμε;
  • Έχει νόημα η αυτοαποκάλυψη του θεραπευτή/ριας για τη σεξουαλικότητα ή το φύλο του, και αν ναι, σε ποια σημεία;
Ένα βιωματικό εργαστήρι που θα συνδυάζει τον προσωπικό αναστοχασμό με την επιστημονική πληροφορία, που στόχο έχει να μας βοηθήσει να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις και να ενισχύσει την προσωπική μας μετακίνηση και το ακόμα βαθύτερο άνοιγμα στο αυθεντικό μοίρασμα κάθε βιώματος.  
 
Γιάννης Σιδηροκαστρίτης
«Η αποτελεσματικότητα της πρακτικής της προσωποκεντρικής προσέγγισης στην κοινωνική πολυμορφία και στις νέες προκλήσεις της εποχής μας. Η περαιτέρω εξέλιξη του ψυχοθεραπευτή και η δύναμη της αμφιβολίας, διερεύνησης και απορίας»
Στην εποχή μας, η πολυμορφία, πολυπλοκότητα και ανάγκες της κοινωνίας μας έχουν πολλαπλασιαστεί, με αποτέλεσμα να απαιτείται ένα ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο ψυχοθεραπευτικών υπηρεσιών.
Το λειτούργημα ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας συνδέεται άμεσα με τις αντιλήψεις, αξίες, ηθική και προσωπική φιλοσοφία του κάθε ανθρώπου. Αυτό που είμαστε ως άνθρωποι είναι αυτό που φέρνουμε στην θεραπευτική διαδικασία. Σκοπός αυτού του εργαστηρίου είναι ο διάλογος και η επικοινωνία αυτών των χαρακτηριστικών και η ανάγκη για τρόπους αυτό-βελτίωσης τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.    
θέματα που θα αναφερθούν συμπεριλαμβάνουν περιπτώσεις κρίσης πανικού και σοβαρής ψυχοπαθολογίας και η διαχείριση τους, όπως επίσης προτερήματα, όρια και δυσκολίες στην προσωποκεντρική προσέγγιση. Επιπλέον θα αναφερθούμε στην αναθεώρηση της ήδη υπάρχουσας γνώσης, την αμφιβολία, επανεξέταση και επιβεβαίωση της γνώσης αυτής και ο ρόλος της εποπτείας ως το μέσο επαφής με τον συμβουλευόμενο και τις ανάγκες του, όσο και με τον εαυτό μας.
Θεματική ενότητα-Στρογγυλό τραπέζι
Συντονισμός: Νικόλαος Κυπριωτάκης
17:00 - 18:30 Τίτλος «Θέματα φύλου»
• Ομιλητές: Λύο Καλοβυρνάς, Ειρήνη Σεραφείμ

1η Ομιλία Λύο Καλοβυρνάς
17:00 - 17:30 Τίτλος «Ανδρική και γυναικεία ερωτική επιθυμία: Πώς τα στερεότυπα που έχουμε ως ψυχοθεραπεύτριες βλάπτουν τους θεραπευόμενούς μας»
Είναι η ερωτική επιθυμία ταυτόσημη με την ερωτική διέγερση; Αρκούν η μία ή η άλλη για να κάνουμε σεξ; Πώς ως άντρες και γυναίκες αντιλαμβανόμαστε και επεξεργαζόμαστε τα ερωτικά ερεθίσματα; Πώς οι ανεξέταστες στερεοτυπικές αντιλήψεις που έχουμε για τη σεξουαλικότητα του κάθε φύλου εμποδίζουν εμάς ως ψυχοθεραπεύτριες να βοηθήσουμε τους θεραπευόμενούς μας να εξερευνήσουν τη βιωμένη και την επιθυμητή σεξουαλικότητά τους;
Διδασκόμαστε ότι άντρες και γυναίκες διαφέρουμε ριζικά ως προς τον τρόπο που βιώνουμε τη σεξουαλικότητα: υποτίθεται ότι οι άντρες μπορούμε (και θέλουμε) να κάνουμε μόνο σεξ, χωρίς συναίσθημα, ενώ οι γυναίκες για να κάνουμε σεξ χρειαζόμαστε πρώτα συναίσθημα – μάλιστα, προτιμάμε τη συναισθηματική επαφή σε σύγκριση με μια σκέτη σεξουαλική συνεύρεση. Ισχύει πράγματι ή είναι μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία;
Στην παρουσίαση θα εξετάσω το πώς γυναίκες και άντρες ανταποκρινόμαστε ίδια και διαφορετικά στα ερωτικά ερεθίσματα, το διπλό σύστημα σεξουαλικής διέγερσης/αναστολής και τα στερεότυπα γύρω από την αντρική και γυναικεία σεξουαλικότητα, με βάση επιστημονικές έρευνες και την πολυετή ψυχοθεραπευτική δουλειά μου σε βιωματικές ομάδες για τη γυναικεία σεξουαλική επιθυμία και ομάδες αυτογνωσίας γκέι αντρών.
 
2η Ομιλία Ειρήνη Σεραφείμ
17:30 - 18:00 Τίτλος «Σεξουαλικές και Έμφυλες Ταυτότητες: Διαφορετικότητα και Διακρίσεις στη Σύγχρονη Πραγματικότητα»
Τα στοιχεία που διακρίνουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και συγχρόνως αυτά που τα συγκροτούν σε μία κοινότητα, είναι αφενός ο σεξουαλικός προσανατολισμός, και αφετέρου η ταυτότητα ή έκφραση φύλου. Ως σεξουαλικός προσανατολισμός, ορίζεται η συναισθηματική, προσωπική και/ή σεξουαλική έλξη ενός ανθρώπου για άτομα διαφορετικού ή του ίδιου κοινωνικού φύλου ή περισσοτέρων του ενός κοινωνικών φύλων. Η ταυτότητα φύλου αναφέρεται στην προσωπική εμπειρία του φύλου, στο οποίο τα άτομα αισθάνονται ότι ανήκουν, το οποίο μπορεί να συνάδει ή να μη συνάδει με το φύλο που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση.
Στην εισήγηση αυτή θα παρουσιαστούν δεδομένα από το ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα: «Βγες Μπροστά: Ενδυνάμωση και Υποστήριξη ΛΟΑΤ Θυμάτων Εγκλημάτων Μίσους» και θα συζητηθούν κατευθυντήριες γραμμές και τρόποι για την αναγνώριση και αντιμετώπιση περιστατικών βίας ή διακρίσεων σε βάρος ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων. Τελικός στόχος, είναι η ευαισθητοποίηση καθενός από εμάς, ανεξαρτήτως ταυτότητας/έκφρασης φύλου ή/και σεξουαλικού προσανατολισμού, ενάντια στη βία και στις διακρίσεις κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

18:00 - 18:30 Θα ακολουθήσει συζήτηση
Κυριακή 3 Μαΐου 2019
Θεματική ενότητα-Στρογγυλό τραπέζι
Συντονισμός: Σπύρος Κασιμάτης
10:00 - 11:30 Τίτλος «Σχέσεις, Οικογένεια»
• Ομιλητές: Άννα Τατσάκη, Κλεοπάτρα Τσουχνικά

Άννα Τατσάκη
«Πώς μπορεί η σχέση να λειτουργήσει στην νέα πραγματικότητα της κοινωνικής δικτύωσης. Αβάσταχτη η μοναξιά των πολλών.»
Η αλληλεπίδραση επηρεάζει καθοριστικά τη ζωή μας σε όλα τα επίπεδα.
Στην παρουσίαση αυτή θα αναφερθούμε στην αλληλεπίδραση που βιώνει η ανθρώπινη υπόσταση εντός της (σώμα - νους - ψυχή), αλλά και εκτός της που αφορά στο σχετίζεσθαι με τους άλλους. Επί χιλιετηρίδες η εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού εξασφαλιζόταν από την αρμονική του συνύπαρξη με το περιβάλλον. Το σώμα φτιαγμένο για να δρά, συντονιζόταν με τις απαιτήσεις της ζωής. Από την άλλη μεριά η οικογένεια, οι φίλοι, οι γείτονες και η κοινότητα γενικότερα πρόσφεραν στην ψυχή την ασφάλεια του “κάποιος είναι εκεί για μένα” σαν εφαλτήριο για την ανάπτυξη της.
Η τεχνολογική εξέλιξη μας οδηγεί σε έναν άλλο τρόπο ζωής που για να τον ακολουθήσουμε καταφεύγουμε σε δραστικές αλλαγές στον τρόπο διαχείρισης του σώματος και της ψυχή μας. Το σώμα κραυγάζει μέσω των συνεπειών της καθιστικής ζωής: παχυσαρκία, μυοσκελετικά, καρδιαγγειακά νοσήματα κ.ο.κ. Η ψυχή από την άλλη μεριά κραυγάζει πιο “σιωπηρά” με την κατάθλιψη και τις αγχώδεις διαταραχές που είναι η μάστιγα της εποχής μας.
Για πρώτη φορά ο άνθρωπος μέσω του διαδικτύου έχει την δυνατότητα να αλληλεπιδρά άμεσα με απεριόριστο αριθμό ατόμων αλλά αυτό δεν εξασφαλίζει το “κάποιος είναι εκεί για μένα”, κάτι το οποίο αποτελεί εγγενή ανθρώπινη ανάγκη η οποία έχει παραμείνει αναλλοίωτη μέσα στις χιλιετηρίδες! Ως θεραπευτές καλούμαστε να βρούμε αποτελεσματικούς τρόπους να καλύψουμε αυτή την ανάγκη εντός ή εκτός του διαδικτύου.
 
Κλεοπάτρα Τσουχνικά
«Ο ρόλος της νέας μητέρας στη σύγχρονη πραγματικότητα»
Είμαι μητέρα. Τι σημαίνει αυτό; Τι αλλάζει και τι παραμένει ίδιο; Πώς θα χωρέσει αυτή η νέα ταυτότητα παρέα με τις ήδη υπάρχουσες, αυτή της συζύγου, της γυναίκας, της εργαζόμενης, της κόρης, της αδερφής. Τι απαιτεί  η σημερινή  κοινωνία  από  μια  μητέρα  και ποιες είναι οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει;
Το να επιλέξει κανείς να γίνει γονιός στην Ελλάδα σήμερα δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Η οικονομική αλλά και οι επιπτώσεις στην κοινωνία που αυτή έχει φέρει έχουν επηρεάσει την μορφή της οικογένειας. Παράλληλα, η νέα μητέρα ενημερώνεται, διαβάζει, "μελετά" το πώς να είναι ένας καλός γονιός για το παιδί της και αυτό τη φέρνει σε επαφή με τις δικές της αδυναμίες αλλά και με την αναγκαιότητα να προστατεύσει το παιδί της από πιθανούς κινδύνους του περιβάλλοντος.
Στην παρούσα εισήγηση θα παρουσιαστούν οι αλλαγές που βιώνει η νέα μητέρα του σήμερα, οι απαιτήσεις που έχει το σύγχρονο περιβάλλον από εκείνη, οι ανησυχίες που της δημιουργούνται από την αστάθεια της καθημερινότητας. Θα αναφερθούν οι προβληματισμοί που βιώνει η σύγχρονη μητέρα σχετικά με το μεγάλωμα του παιδιού και οι νέες ανάγκες που αναδύονται.

11:00 - 11:30 Θα ακολουθήσει συζήτηση
Κεντρική Ομιλία Διονύσιος Λ. Σακκάς
Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής M.D, PH.D, E.C.P
Προσφώνηση: Παύλος Ζαρογιάννης
12:00 - 12:30 Τίτλος «Η Διαλεκτική Αλληλοεπίδραση Οικογενειακών και Κοινωνικών Σχέσεων και η Επιρροή τους στη Θεραπευτική Σχέση»

Τα Κοινωνικά Συστήματα και οι ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις εξελίσσονται συνήθως αδρά σε τρεις φάσεις:
α) δημιουργίας , δόμησης ,παραγωγής
β) ανάπτυξης ,συντήρησης, ροής
γ) μετασχηματισμού, αποδόμησης-αναδόμησης μέσα και από χαοτικές αλλά και ανοτροπικές διαδικασίες αυξανόμενης συμπλοκότητας και σπειροειδούς ανέλιξης.
Οι Γιώργος και Βάσω Βασιλείου ορίζουν τον Άνθρωπο ως συναπετολούμενο από διεργασίες βιολογικές, ψυχοκοινωνικές, κοινωνικοοικονομικές και κοινωνικοπολιτισμικές διεργασίες σε αμοιβαία μεταξύ τους αλληλεπίδραση.
Η Ισομορφικότητα σε δομές και λειτουργίες κοινωνικών, οικογενειακών και θεραπευτικών σχέσεων διαπιστώνεται σε κάθε ευκαιρία και μας οδηγούν σε μία πολυεπίπεδη και πολυεστιακή προσέγγιση.
Άλλοτε η ποικιλότητα των συστημάτων (εξού και η επανεμφάνιση των εννοιών της διαλογικότητας και της πολυφωνικότητας), και άλλοτε οι αναπτυσσόμενες  συνθετικές διεργασίες  φαίνεται να συνιστούν προϋποθέσεις επιβίωσης και ανάπτυξής τους.
 Η φιλότης και το νείκος του Εμπεδοκλή κάνουν εμφανή τη διαλεκτική σχέση τους σε διπολικότητες όπως έργο-σχέση, Ιθάκη-διαδρομή, άτομο-ομάδα κ.α. σε αναζήτηση του ‘’άμα Άνθρωπος άμα Ομάδα’’ των αρχαίων.
Όταν οι θεραπευτές, οι προσεγγίσεις τους, τα θεραπευτικά πλαίσια, οι συμβουλευόμενοι - θεραπευόμενοι και τα προβλήματά τους είναι σε ένα συνεχές γίγνεσθαι, τότε η μη προβλεψιμότητα καθίσταται προβλέψιμη.
Παρά ταύτα, κι ενώ φαίνεται ότι όλα αλλάζουν κάποια σαν να μένουν ίδια, κλασσικά, αρχετυπικά, επανεμφανιζόμενα φρακταλ μέσα στην γενικότερη απροσδιοριστία τους, όπως θα μας έλεγαν οι σύγχρονες επιστήμες.
Κοινές πανανθρώπινες ανάγκες, επιθυμίες και ερωτήματα αναδύονται αναζητώντας απαντήσεις σε μεταβαλλόμενα πλαίσια.
Η ανάδυση νέων νοημάτων και ατομικών αλλά και συλλογικών οραμάτων είναι αναπόφευκτη.
Η κλειστότητα αλλά και η υπερβολική ανοικτότητα είναι κίνδυνος για τα συστήματα (σκέψεις, δράσεις κ.λ.π) που ούτως ή άλλως , κατά τη θεωρία της μη πληρότητας, είναι καταδικασμένα να πορεύονται μεταξύ σκύλας και Χάρυβδης, δηλαδή ελλειμματικότητας και αντιφάσεων.
Ο διάλογος, η αντοχή στην αποσταθεροποίηση και στην αβεβαιότητα ,η αυτονόμηση μέσα από και για την αλληλεξάρτηση, η οικειότητα -κοντινότητα των ανθρώπων που δουλεύουν με τον Άνθρωπο, το “γνώθι σαυτώ’’, όπως έγραφε στη προμετωπίδα το μαντείο των Δελφών και οι διεργασίες σύνθεσης των διαφορών, όπου αυτό είναι δυνατό , μπορούν  να προσφέρουν κάποια από τα χρειαζούμενα.

12:30 - 13:00 Θα ακολουθήσει συζήτηση
Παράλληλα Εργαστήρια Β (Κυριακή 14:00 - 15:00)

Ρουμπίνη Βασιλοπούλου, Βίβιαν Σαχπάζη
«Κρέοντας και Αντιγόνη»
Δύο πρόσωπα μιας  κλασσικής τραγωδίας αντιμέτωπα.
Από την μια ο Κρέοντας, υπέρμαχος και αντιπρόσωπος των κρατικών θεσμών. Εφαρμόζει , ως όφειλε τον νόμο, αλλά διαχωρίζει άραγε ανάμεσα στην ουσία και το γράμμα του νόμου; Μπορεί να το κάνει, ή είναι παγιδευμένος από την θέση του; Από την άλλη η Αντιγόνη, υπερασπιζόμενη μέσα από φαινομενικά θρησκευτικούς θεσμούς, την πνευματικότητα, τα συναισθήματα και τις ατομικές αξίες της.
Αφορά άραγε η ιστορία τους την απείθεια στην εξουσία ή μια πάλη ανάμεσα σε θεσμούς και αξίες; Και τελικά αυτή η πάλη είναι μια διαλεκτική, που αλλάζει και εξελίσσει και τα δύο ή μια στείρα αντιπαράθεση; Και πιο το όφελος και το κόστος της;
Πόσο συχνά σαν επαγγελματίες υγείας αντιμετωπίζουμε τέτοια διλήμματα; Πως τα διαχειριζόμαστε; Σε αυτό το εργαστήριο θα επιχειρήσουμε να διερευνήσουμε αμφιθυμίες, αμφισημίες, εσωτερικές αντιπαραθέσεις που αφορούν τους ψυχοθεραπευτικούς θεσμούς, το πλαίσιο και τις προσωπικές μας αξίες.
 
Λύο Καλοβυρνάς
«Μητρότητα: επιλογή η επιβολή; Ένα βιωματικό εργαστήρι για την (μη) μητρότητα»
Θέλω πραγματικά παιδί; Θα το μετανιώσω αν δεν κάνω; Μήπως δεν θέλω επειδή έχω ψυχολογικά τραύματα; Τι σημαίνει για μένα η (μη) μητρότητα; Πώς αντιμετωπίζω τις εξουθενωτικές πιέσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, που μου ασκούνται;
Σε αυτό το εργαστήρι θα εξετάσουμε:
·      αν το «θέλω παιδί» είναι δικό μας ή κοινωνικά επιβαλλόμενο·
·      το πώς κανονικοποιούμε τη μητρότητα ως φύση·
·      τα στερεότυπα για τις γυναίκες που δεν θέλουν να γίνουν μητέρες·
·      την επινόηση του βιολογικού ρολογιού για τον έλεγχο της γυναικείας σεξουαλικότητας·
·      τον μύθο του μητρικού φίλτρου·
·      το αν η μητρότητα μας ολοκληρώνει ή μας ακυρώνει ως γυναίκες.
Επίσης, θα δούμε το πώς ως ψυχοθεραπεύτριες έχουμε ανεξέταστες στερεοτυπικές αντιλήψεις μας για τη μητρότητα ως φύση της γυναίκας, οι οποίες βλάπτουν τη θεραπευτική διαδικασία και τραυματίζουν τις θεραπευόμενες.
Το βιωματικό εργαστήρι βασίζεται σε έρευνες και βιωματικά εργαστήρια και ομάδες που οργανώνω από το 2012.
 
Γεωργία Καλτσίδου
«Η εφαρμογή της Προσωποκεντρικής και Focusing-Βιωματικής προσέγγισης στην εργασία με πρόσφυγες»
Η προσφυγική κρίση τα τελευταία χρόνια έχει αποτελέσει για πολλές και πολλούς συμβούλους-ψυχοθεραπευτές ένα νέο πεδίο παροχής υπηρεσιών. Η εμπειρία στην κοινότητα με πρόσφυγες, πλούσια σε προκλήσεις, αλλά και πηγή γνώσης μπορεί να αποτελέσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την προσωπική ανάπτυξη των μελών της. Ο σύμβουλος-ψυχοθεραπευτής καλείται να δει πέρα από την κοινωνική ταυτότητα του πρόσφυγα και να σχετιστεί με το «πρόσωπο εκεί μέσα»(Gendlin, 1996) που θυμάται, χαίρεται, λυπάται, προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του.
Σε αυτό το βιωματικό εργαστήριο, εμπλουτισμένο με υλικό από ομάδες ψυχοκοινωνικής παρέμβασης σε πρόσφυγες, θα δοθεί η ευκαιρία στις συμμετέχουσες και στους συμμετέχοντες να έρθουν σε επαφή με το πώς οι τρεις θεραπευτικές συνθήκες της προσωποκεντρικής προσέγγισης και η φιλοσοφία του focusing μπορούν να εφαρμοστούν στην εργασία με πρόσφυγες.
 
Άννα Καραλή
«Η Επαναστατική ‘Παύση’ ως Θρυαλλίδα Δημιουργίας του Πολύτιμου Βιωματικού Αναστοχασμού σε Κάθε Επικοινωνία ή Σχέση»
Ο βιωματικός αναστοχασμός στην FΒΨ είναι επακόλουθο της  'επαναστατικής παύσης' στο εδώ και τώρα. Αποτέλεσμα αυτής της ‘παύσης’ της τρέχουσας κατάστασης, είναι η δημιουργία μίας αίσθησης εσωτερικής απελευθέρωσης, που διευκολύνει στην δημιουργία ενός εσωτερικού ‘χώρου’, όπου μπορεί να μορφοποιηθεί η βιωμένη αίσθηση της κατάστασης. Με το να εστιασθούμε σ’ αυτήν την βιωμένη αίσθηση αρνούμαστε να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας ως απλά μία περίπτωση καθορισμένης κατηγορίας, ή ομάδας (κοινωνικής, διαδικτυακής κ.α.). Αντιθέτως, βασιζόμενοι στην πολυπλοκότητα (intricacy) που η βιωμένη αίσθηση ενέχει, επιτρέπουμε το ‘περισσότερο’ (…) στην σχέση, σύμφωνα με την φιλοσοφική σκέψη του Eugene Gendlin.
Θα εργαστούμε σε ζευγάρια, δίνοντας ‘χώρο’ στο πώς νιώθω (επιτρέποντας κατ' αυτόν τον τρόπο στο ‘περισσότερο’ να μορφοποιηθεί στη όποια σχέση) όταν ο άλλος αναφέρεται σε μία κατάσταση, στην οποία ενέχομαι όχι ως άτομο, αλλά ως κατηγορία, ή ομάδα.
 
Ντόρα Μίνου
«Η αποξένωση στα Ζευγάρια ως Αποτέλεσμα της Τρέχουσας Κρίσης: μια Gestalt προσέγγιση»
Μία από τις παραμέτρους που επηρεάζουν τις κοινωνικές σχέσεις και συνακόλουθα τις διαπροσωπικές είναι η οικονομική κρίση.
Κυριότερα συμπτώματα αυτής της νοσηρής κατάστασης είναι κυρίως η ανεργία και ο περιορισμός του εισοδήματος που ως αποτέλεσμα έχουν την πυροδότηση αρνητικών συναισθημάτων , όπως ανασφάλεια,  η αίσθηση προσωπικής ανεπάρκειας, ματαίωση των προσδοκιών, απόγνωση, απαισιοδοξία, θυμός και άγχος.
Ο κοντινός «άλλος» συχνά αποτελεί αντικείμενο εκτόνωσης αυτών των συναισθημάτων, με αποτέλεσμα η κρίση να βαθαίνει και στη μεταξύ σχέση των ζευγαριών διαταράσσοντας κατ’ επέκταση την ισορροπία τους.
Πέρα από το ότι όλη αυτή η κατάσταση έχει ως αποτέλεμα την απομόνωση του ζευγαριού από τον κοινωνικό περίγυρο, στην ίδια τη σχέση ενδυναμώνουν οι πολώσεις, κόβεται ο κύκλος της επαφής, κλονίζονται τα σχεσιακά μοτίβα, ενισχύονται οι ανοιχτοί λογαριασμοί και διαταράσσεται η επικοινωνία του ζευγαριού. Τα στοιχεία αυτά εντείνονται όταν η βάση της σχέσης είναι σαθρή. Στην ουσία αντί η κρίση να γίνει ευκαιρία για να βελτιωθεί η σχέση – όπως συμβαίνει σε μερικά ζευγάρια – γίνεται η αφορμή για να έρθουν στην επιφάνεια η έλλειψη βαθύτερης εμπιστοσύνης , η συνεργατικότητα του ζευγαριού, η ουσιαστική τρυφερότητα και ερωτική συνεύρεση και γενικότερα αναδεικνύονται τα τρωτά της σχέσης.
Στο εργαστήρι αυτό θα γίνει μία μικρή αναφορά στο θεωρητικό μοντέλο της Gestalt και θα ολοκληρώσουμε συνδυάζοντας τη θεωρία με το βίωμα σχετικά με την αποξένωση του ζευγαριού ,ως αποτέλεσμα της κρίσης σήμερα.

Ειρήνη Σεραφείμ
«Ομοφυλόφιλος ή gay; Gay ή λεσβία; LGBT ή ΛΟΑΤ; Ένας συμπεριληπτικός τρόπος να υπάρχουμε»
Η ψυχολογική υποστήριξη ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και η εγκαθίδρυση ενός κλίματος ασφάλειας και αποδοχής για όλες και όλους, εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενα για την κοινότητα των επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Σε πολλές περιπτώσεις, θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας ή έκφρασης φύλου παραμένουν "κοινωνικά αόρατα", με αποτέλεσμα τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και το περιβάλλον τους να αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια όταν αναζητούν εξατομικευμένη υποστήριξη. Είναι κρίσιμο, επομένως, ως επαγγελματίες ψυχικής υγείας να έρθουμε σε επαφή με τις βαθύτερες πεποιθήσεις μας και να ανακαλύψουμε νέους τρόπους προσέγγισης, έτσι ώστε να ωφεληθούν περισσότεροι άνθρωποι από την ψυχοθεραπευτική διαδικασία.
Πρωταρχικός σκοπός του εργαστηρίου είναι να αποσαφηνιστούν οι ορολογίες σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου, ενώ θα δοθεί η δυνατότητα στις/ους συμμετέχουσες/οντες να έρθουν σε επαφή με τη διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, καταρρίπτοντας στερεότυπα που μπορεί να παρακωλύουν τη θεραπευτική διαδικασία. Τελικός στόχος είναι να διερευνήσουμε καλές πρακτικές προσέγγισης και υποστήριξης αυτών των ατόμων, όπως προκύπτουν μέσα από τα πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα, την εμπειρία που φέρνουν οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας από την θεραπευτική σχέση και τα προσωπικά βιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.
 
Δρ. Νατάσα Παπαζαφειροπούλου, Γαβριέλλα Πραγκάστη
«Οι τεχνικές διαλογισμού mindfulness στην ψυχοθεραπεία»
Σε μια εποχή που όλα είναι ρευστά (ταυτότητες, θεσμοί, αξίες κτλ.) και όλα είναι υπό αίρεση, καλείται ο θεραπευτής να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις δικές του συγκρούσεις αλλά και του πελάτη του. Ως εκ τούτου, ο καθένας νιώθει γύρω του την πίεση να αυξάνεται. Η πίεση αυτή εύκολα μετατρέπεται σε ένα διαρκές άγχος για υπεροχή στα πλαίσια της εργασιακής ομάδας. Αυτό το συνεχόμενο άγχος, το λεγόμενο burnout, έχει, σύμφωνα με έρευνες, τα ακόλουθα συμπτώματα: μία συντριπτική εξάντληση, αισθήματα κυνισμού και απόσπασης από τη δουλειά, αίσθηση αναποτελεσματικότητας και το αίσθημα της μη ολοκλήρωσης (Maslach, Schaufeli, & Leiter, 2001). Το Mindfulness είναι μία επιστημονικά αποδεδειγμένη μέθοδος για τη μείωση του άγχους και τη βελτίωση της λειτουργίας του εγκεφάλου και της συγκέντρωσης.
Στο εργαστήριο θα κάνουμε εισαγωγή στις πρακτικές διαλογισμού του Mindfulness για την αντιμετώπιση φαινομένων burnout ειδικά στον τομέα της ψυχοθεραπείας. Οι τεχνικές διαλογισμού Mindfulness μας βοηθούν να εκφράζουμε το ενδιαφέρον μας, με εστίαση στη στιγμή και χωρίς επίκριση (Kabat-Zinn, 1994). Τρεις βασικές παράμετροι του Mindfulness είναι η αυτορρύθμιση της προσοχής του νου, η αυτοπαρατήρηση που οδηγεί στην αυτογνωσία και η ενσυναίσθηση προς τον εαυτό – αυτές οι δεξιότητες μας βοηθούν να εντοπίζουμε τα συναισθήματα που πυροδοτούν το άγχος μας (Roeser et al., 2012).
Το εργαστήριο θα είναι διάρκειας 90 λεπτών και θα είναι ειδικά σχεδιασμένο για να υποστηρίξει επαγγελματίες στην καθημερινή τους επαφή με τους πελάτες τους, ενώ παράλληλα θα αναφερθούμε και σε τεχνικές αντιμετώπισης του φαινομένου burnout μέσω του διαλογισμού Mindfulness.
Θεματική ενότητα-Στρογγυλό τραπέζι
Συντονισμός: Αγγελική Κουρή
16:00 - 17:30 Τίτλος «Κοινωνικές Ταυτότητες»
• Ομιλήτριες: Κατερίνα Κονιδάρη, Δέσποινα Σαμιωτάκη

Κατερίνα Κονιδάρη
«Η αναπηρική ταυτότητα και πολιτισμικά ζητήματα στην συμβουλευτική ατόμων με αναπηρία»
Την επί πολλά χρόνια επικρατούσα ιατροκεντρική άποψη ότι η αναπηρία προκύπτει ευθέως ως αποτέλεσμα μιας νοητικής ή σωματικής δυσλειτουργίας - που είχε ιστορικά αποτελέσματα από τον εγκλεισμό και την παθητικοποίηση, έως την αποκλειστική εστίαση στην αποκατάσταση - ανέτρεψε το κοινωνικό μοντέλο, περιγράφοντάς τη με όρους κοινωνικών σχέσεων μεταξύ μειονεκτούντων και μη. Έτσι η αναπηρία επαναπροσδιορίστηκε όχι ως ένα ιατρικό ή προσωπικό πρόβλημα, αλλά ως ένα σύνολο σωματικών και κοινωνικών εμποδίων, που δημιουργούν περιορισμούς και διακρίσεις απέναντι στους ανθρώπους με δυσλειτουργίες. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, που προήλθε τόσο από το κίνημα των αναπήρων, όσο και από την ταυτόχρονη ανάπτυξη των ακαδημαϊκών σπουδών για την αναπηρία (μαζί με τις φεμινιστικές, τις μετααποικιακές σπουδές κ.α.), η τελευταία θεωρείται μορφή κοινωνικής καταπίεσης, ενώ η ταυτότητα του αναπήρου ορίζεται με βάση την ανθρώπινη ποικιλομορφία, ως μια πλήρης δυνατοτήτων κατάσταση της ύπαρξης. Σε αυτό το πλαίσιο ανάλυσης, έχει φανεί ότι η πολιτισμικά προσανατολισμένη συμβουλευτική, είναι η καταλληλότερη προσέγγιση για έναν ανάπηρο πελάτη. Κάποια από τα βασικά ζητήματα που οφείλει να γνωρίζει ο σύμβουλος είναι το δεδομένο της υπαγωγής του αναπήρου σε μια μειονότητα, ο διαφορετικός χειρισμός που απαιτείται ως προς την προσωπική ευθύνη και τις «δηλώσεις-εγώ», η λειτουργία των αναπηροποιητικών παραγόντων και η κεντρικότητα της ενσωμάτωσης της αναπηρίας στην ταυτότητα του αναπήρου, με τρόπους που να ενθαρρύνουν τον «εαυτό σε δράση», εστιάζοντας τόσο στο ατομικό, όσο και στο οικογενειακό και κοινοτικό-πολιτισμικό περιβάλλον.

Δέσποινα Σαμιωτάκη
«Ταυτότητα: πρόσφυγας –Μύθοι και πραγματικότητες»
Ποια η σχέση προσφυγιάς και ψυχικής υγείας; Είναι άραγε όλα όσα ακούμε περί ευαλωτότητας, τραύματος και ψυχικών νόσων σωστά; Ποιο είναι το πρίσμα μέσα από το οποίο μπορούμε να σταθούμε προσωποκεντρικά απέναντι σε αυτήν την κοινωνική ταυτότητα; Τι σημαίνει ‘απώλεια οντοοικολογικής σταθερότητας’ για έναν άνθρωπο και πόσο το ίδιο το πλαίσιο διαμορφώνει ταυτότητες, συμπεριφορές και πιθανές αλλαγές; Είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ του προσωπικού που εργάζεται στο προσφυγικό και στον ίδιο τον πρόσφυγα έξω από τη διαμόρφωση αυτής της ταυτότητας;
Μια παρουσίαση που έχει ως σκοπό να θέσει νέα ερωτήματα σε σχέση με τον τρόπο που βλέπουμε αυτήν την κοινωνική ομάδα και να προβληματίσει σε σχέση με το πως μπορούμε να γίνουμε πιο βοηθητικοί θεραπευτικά, συμβουλευτικά, υποστηρικτικά για έναν πληθυσμό που συχνά τον συνοδεύει το επίθετο ‘ευάλωτος’. Πόσο προσωποκεντρικό είναι ένα τέτοιο επίθετο, αν βασιστούμε στην αρχή περί ανυπαρξίας αυθεντίας σε μια προσωποκεντρική  θεραπευτική σχέση; Και αν εκείνος είναι ο ευάλωτος, εμείς είμαστε ποιοι;
Η προσωποκεντρική οπτική μπορεί να αποτελεί την έξοδο από μια εγκλωβιστική κοινωνική ταυτότητα και την είσοδο σε μια ζωή πιο προσωπική, πιο ελεύθερη.

17:00 - 17:30 Θα ακολουθήσει συζήτηση
Κλείσιμο της Διημερίδας
17:30 - 18:00

Εγγραφή - Κόστος Συμμετοχής

Έγκαιρη εγγραφή
(έως και 31 Ιανουαρίου 2019)
Φοιτητές –Εκπαιδευόμενοι – Άνεργοι** € 20
Μέλη της ΕΠΒΕ* € 30
Mη μέλη € 40
Αργοπορημένη εγγραφή
(από 1 Φεβρουαρίου 2019)
Φοιτητές –Εκπαιδευόμενοι – Άνεργοι** € 30
Μέλη της ΕΠΒΕ* € 40
Mη μέλη € 50
Μετά το τέλος της Διημερίδας θα δοθεί Βεβαίωση Παρακολούθησης.
Στην τιμή κόστους συμμετοχής συμπεριλαμβάνονται: πρόγραμμα διημερίδας, βεβαίωση συμμετοχής, καφές-σνακ.
Για την εγγραφή/συμμετοχή στη Διημερίδα
επικοινωνήστε με τη Γραμματεία της ΕΠΒΕ στο [email protected]
Είναι απαραίτητο να κάνετε την αντίστοιχη τραπεζική κατάθεση του αντίτιμου συμμετοχής
Τα αποδεικτικά της κατάθεσής σας θα πρέπει να αποσταλλούν στο [email protected]
Παρακαλούμε φροντίστε ώστε στην ηλεκτρονική πληρωμή
του κόστους συμμετοχής
να ΜΗΝ επιβαρύνεται η ΕΠΒΕ με τα αντίστοιχα τραπεζικά έξοδα.

Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει τα έξοδα αυτά
να τα καταβάλετε τη στιγμή που θα παραλάβετε την απόδειξη σας
από την ΕΠΒΕ για τη συμμετοχή σας στη Διημερίδα.

Τραπεζικός Λογαριασμός

ΤΡΑΠΕΖΑ Eurobank
(δικαιούχος:)
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΕΤ
Αριθμός λογαριασμού:
IBAN GR 48 0260 2070 0006 5010 2055 331

swift: ERBKGRAA
Αρ. Λογαριασμού Eurobank: 0026 0207 65 0102055331

Παρατήρηση:
Παρακαλούμε στην αιτιολογία κατάθεσης να περιλαμβάνεται: •Το ονοματεπώνυμό σας •Η λέξη: «Διημερίδα»

Προσοχή:
Τα τραπεζικά έξοδα (κατά την ηλεκτρονική πληρωμή)
επιβαρύνουν τους συμμετέχοντες και όχι την ΕΠΒΕ
(*) Την έκπτωση μελών δικαιούνται όσοι έχουν τακτοποιήσει την συνδρομή τους στην ΕΠΒΕ έως και το 2018.
(**)Παρακαλούμε να επισυνάψετε φωτοτυπία/φωτογραφία φοιτητικής ταυτότητας ή βεβαίωσης σπουδών ή πιστοποιητικό ανεργίας.

Χορηγός φιλοξενίας

Καποδιστρίου 104 και Ελευθερίας 2, Αλσούπολη Νέας Ιωνίας